เมื่อวันที่ 10 ตค. 52 ที่ผ่านมา มีกิจกรรมเกี่ยวกับนักออกแบบย่านสยามสแคร์วหลายงาน (เช่น ‘Designers’ Saturday’ ครั้งที่ 6, เพะชะคุชะ ไนท์ ตอนพิเศษ “กราฟิกดีไซน์ = …”) และในวันเดียวกันนั้นก็มางานกิจกรรมดีดีของเยาวชนไทยโดยผู้ใหญ่ไทยใจดีด้วยเช่นกัน ชื่องานอะไรนั้นผมจำไม่ได้จริงๆ โดยงานนี้จะมีการแข่งขัน BBOY กันด้วย ซึ่งผมรู้จักพี่ๆ น้องๆ ที่เป็นทีมงานและที่เป็นผู้ลงแข่งขันอยู่ในกลุ่มงานนั้นด้วย เลยได้ไปทักทายและขอแจมทานข้าวเย็นฟรีกับเค้าด้วย ก็ไม่มีอะไรมากคือผมเห็นว่า สสส. มีการทำขวดน้ำดื่มของตัวเองด้วย “ยิ่งดื่ม ยิ่งปิ๊ง ยิ่งสุขใจ” ก็เลยแกะฉลากรอบขวดในส่วนที่น่าสนใจและสงสัยติดมือกลับมาด้วย หน้าตาฉลากก็อย่างที่เห็นครับ เป็นภาพ Mr.P อ้าปาก รับน้ำที่เทลงมา

*ที่สงสัยคือ Mr.P มีผมแล้วเหรอ หรือว่ามีนานแล้วแต่ไม่ได้สังเกตุ หรือว่านี่ไม่ใช่ Mr.P อาจจะเป็น มิสเตอร์เพื่อน ก็เข้ากับ Theme ของ สสส. ดีนะ

เท่านี้ล่ะครับ… แค่อยากบอกผ่าน (ช้าไปไหม) ; p

Tags: life style, street, thought, Urban

คงไม่ใช่เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นบ่อยในชีวิตประจำวัน กับการที่ดูหนังเพียง 2 คนในโรงภาพยนต์สาธารณะ…

วันนี้เดินทางไปรับ Brief งาน Re-Branding ให้กับสินค้ากระเบื้องเซรามิคของไทยเจ้านึงที่ Grand Home Mart รัตนาธิเบศร์ หลังจากนั้นก็เดินทางไปยังเมืองทองธานี เพื่อชมสินค้าดีไซน์ของไทยในงาน BIG+BIH 2009 ซึ่งเป็นวัน Trade Day ซ่ะด้วย โดยปีก่อนๆ จะได้เข้าชมในวันที่เป็น Public Day ที่การวางแสดงสินค้าจะแตกต่างกัน คือ Trade Day จะให้เข้าชมได้เฉพาะ Buyer ทั่งไทยและต่างประเทศ ส่วนวัน Public Day ก็คืองานลดล้างสต๊อคสินค้านั้นเอง โดยที่สินค้าบางชิ้นในวัน Trade Day จะไม่มีการวางขายร่วมด้วย ประเด็นที่ตัง้ใจไปในวันนี้คือไปดูผู้ประกอบการเจ้าอื่นๆ เพื่อศึกษาการเป็นผู้ประกอบการเจ้าต่อไป

กลับมาที่เรื่องดูหนัง 2 คน… หลังจากที่ออกจาก Impact แฟนผมที่เดินทางไปร่วมงานด้วยกันตลอดทั้งวัน ก็เอยชวนให้ไปดูหนังเพื่อ Reset ความคิดฟุ้งๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างวันกัน ผมตกปากรับคำและกลับมาดูหนังที่ Big-C ลาดพร้าว เนื่องเพราะใกล้ที่พักดูจบกลับหลับสบาย เรื่องที่เราอยากดูคือ Proposal แต่ว่าไม่มีเพราะออกไปแล้วเรื่องที่เหลือที่อยากดูเหมือนกันคือเรื่อง G-Force เราก็เลยไปต่อคิวรอซื้อตั๋วกัน พอถึงคิวบอกผู้จำหน่ายตั๋วขอ G-Force 2 ที่ ซักพักผู้จำหน่ายตั๋วก็บอกกลับขอโทษแล้วแจ้งว่า เรื่องนี้ทางโรงหนังของดฉายเนื่องจากไม่มีผู้ชมเลย เรา… อืม… เข้าใจ “งั้นขอออกไปดูหนังเรื่องอื่นๆ รอบใกล้เคียงก่อนนะ” เรื่องที่มีฉายอยู่ในช่วงเวลาใกล้กันและก็อยากดู คือเรื่อง “5 แพร่ง” ซึ่งทีแรกคิดว่าจะไม่ดูแล้วเพราะว่าวันนี้แยกกันนอนบ้านใครบ้านมันกับแฟน กลัวว่าจะกลัวผีกัน แต่แฟนว่าไม่เป็นไรก็เลยซื้อตั๋วเข้าชม หลังจากได้รับตั๋วมาแล้วขั้นตอนก็เป็นไปตามระบบที่เคยชิน แต่ที่แปลกใจคือพอถึงหน้าโรงหนังกลับมีแค่ผมกับแฟน และพนักงานเดินตั๋ว ก็เลยลองถามว่าไปว่าจะฉายเลยเหรอครับ ไม่รอเวลาก่อนเหรอ (ไปก่อน 10 นาทีก่อนเวลาที่กำหนด) เค้าก็ว่าก็มีแค่คุณ 2 คนนี้แหล่ะที่ซื้อตั๋วเข้าชม เราก็เลยย้อนเรื่อง G-Force ให้ฟัง ว่าเราก็อยากดูและมี 2 คนแต่ทำไมไม่ฉาย น้องพนักงานก็เลยสอบถามเจ้าหน้าที่ที่ดูแลเรื่องคิวให้ จนได้ความว่าจะเปิดฉายเรื่อง G-Force ให้ชมกันแค่ 2 คน แล้วหลังจากนั้นเราก็เลยได้สัมผัสประสบการณ์ Home Theatre เสมือน กันเป็นเวลาเกือบ 90 นาที

เรายืนถวายตอนเพลงสรรเสริญ และปิดเสียงโทรศัพท์กันด้วยนะ (สำนึกสาธารณะต้องรักษาไว้)

สรุปแล้ว ผมดีใจที่ไม่ต้องดู 5 แพร่ง กันแค่ 2 คน เพราะกลัวผีกันทั้งคู่ แต่ก็อยากดูนะ เพราะได้ดู 4 แพร่งกับน้องๆ ที่ Central World กันไว้ ซึ่งคงต้องดูหนังแผ่นแล้วละ

: )

* ปี 2010 งาน BIG+BIH จะย้ายไปจัดที่ BITEC บางนา นะครับ

Tags: Journal, life, life style, real, งานเขียน

จั๋วหัวมาแบบนี้ แต่ไม่ได้เกี่ยวกับฟุตบอลนะครับ พอดีว่าอยากบ่นแบบคนที่ยังอยู่..

เมื่อประมาณ 11:30 น. เช้านี้ ขณะกำลังเดินข้ามถนนเพื่อจะไปขึ้นเรือที่ท่าเรือผ่านฟ้าฯ ผมเกือนโดน TAXI รสส้ม(แต่งสีแต่งกลิ่นสังเคราะห์)ชนเอา.. แต่ด้วยทางเดินรถอีกเลนยังว่างอยู่ เค้าเลยปาดหลบออกไปได้แบบหวิดพิการแล้วกรู.. เหตุเพราะ 1. ผมไม่ได้ใช้ทางม้าลาย คือข้ามแบบซื่อๆ ฟังเพลงหูอื่อๆ มองขวาว่าง ซ้ายมีบ้าง ก็ข้ามไป หวังว่าจะรอดูซ้ายตอนไปกลางถนนแล้ว(ตรงนั้นไม่มีเกาะกลางถนน) 2. TAXI รสส้ม ดันทะลึ่งเบี่ยงข้ามเลนสวนทางมาอีกฝั่ง (ตรงที่ผมเดินอยู๋นั้นล่ะ..) เพียงหวังจะแซงคันหน้า (ตอนนั้นอีกเลนถนนโล่ง)… ผมกับ TAXI สบตากันเพียงชั่วครู่ แล้วเค้าก็ส่ายหน้าหนีไป ในขณะที่ผมตั้งท่าจะกระโดด เพราะมีสติคิดได้เพียงว่ายังไงถ้าต้องโดนชนก็ขออย่าเอาแข้งไปเลยนะครับ ยังอยากเดินเล่นอยู่ เฮ้อ…รอดมาได้แบบขอไปที พร้อมกับความรู้สึกเบาหวิวที่แข้งซ้าย…

คราวหน้าเวลาข้ามถนนต้องระวังให้มากกว่าเดิม 22 เท่า

ปล. ใช้ทางมาลายหรือสะพานลอยดีที่สุดครับ

¶ – - – - – - – - – -
Original post at http://anone.wordpress.com

Tags: diary, life style, Urban