สสส. X Mr.P
เมื่อวันที่ 10 ตค. 52 ที่ผ่านมา มีกิจกรรมเกี่ยวกับนักออกแบบย่านสยามสแคร์วหลายงาน (เช่น ‘Designers’ Saturday’ ครั้งที่ 6, เพะชะคุชะ ไนท์ ตอนพิเศษ “กราฟิกดีไซน์ = …”) และในวันเดียวกันนั้นก็มางานกิจกรรมดีดีของเยาวชนไทยโดยผู้ใหญ่ไทยใจดีด้วยเช่นกัน ชื่องานอะไรนั้นผมจำไม่ได้จริงๆ โดยงานนี้จะมีการแข่งขัน BBOY กันด้วย ซึ่งผมรู้จักพี่ๆ น้องๆ ที่เป็นทีมงานและที่เป็นผู้ลงแข่งขันอยู่ในกลุ่มงานนั้นด้วย เลยได้ไปทักทายและขอแจมทานข้าวเย็นฟรีกับเค้าด้วย ก็ไม่มีอะไรมากคือผมเห็นว่า สสส. มีการทำขวดน้ำดื่มของตัวเองด้วย “ยิ่งดื่ม ยิ่งปิ๊ง ยิ่งสุขใจ” ก็เลยแกะฉลากรอบขวดในส่วนที่น่าสนใจและสงสัยติดมือกลับมาด้วย หน้าตาฉลากก็อย่างที่เห็นครับ เป็นภาพ Mr.P อ้าปาก รับน้ำที่เทลงมา
*ที่สงสัยคือ Mr.P มีผมแล้วเหรอ หรือว่ามีนานแล้วแต่ไม่ได้สังเกตุ หรือว่านี่ไม่ใช่ Mr.P อาจจะเป็น มิสเตอร์เพื่อน ก็เข้ากับ Theme ของ สสส. ดีนะ
เท่านี้ล่ะครับ… แค่อยากบอกผ่าน (ช้าไปไหม) ; p
ilovethailand
Credit: ilovethailand wallpaper
นั่งรถเมล์สาย 96 กลับจากแวะส่งแฟนไปทำงานตอนกลางวันวันนี้ เหลือบเห็นสติ๊กเกอร์ที่กระจกหน้ารถ “ฉัน <3 ประเทศไทย” นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้มีส่วนร่วมกับโครงการนี้ของรัฐบาล กลับถึงห้องเปิด iMac ต่อเนทเข้า youtube หาเพลง “ราตรีสวัสดิ์ – ฟักกลิ้ง ฮีโร่” ฟัง เพราะดี ฟัง 2 รอบ แล้วต่อด้วย Hypocrisy / Album: A Taste Of Extreme Divinity (2009) แล้วค้นหาภาพสติ๊กเกอร์คำนั้น ไปเจอที่เวปไซท์โครงการได้ Wallpaper หน้าจอมา จับมาดัดแปลงยัดลง Poster ขนาด 50 x 70 cm. เสร็จออกมาหน้าตาดังที่เห็น
Thaithai <3 Thailand naa jaa!
แข้งซ้ายกลับมาแล้ว
จั๋วหัวมาแบบนี้ แต่ไม่ได้เกี่ยวกับฟุตบอลนะครับ พอดีว่าอยากบ่นแบบคนที่ยังอยู่..
เมื่อประมาณ 11:30 น. เช้านี้ ขณะกำลังเดินข้ามถนนเพื่อจะไปขึ้นเรือที่ท่าเรือผ่านฟ้าฯ ผมเกือนโดน TAXI รสส้ม(แต่งสีแต่งกลิ่นสังเคราะห์)ชนเอา.. แต่ด้วยทางเดินรถอีกเลนยังว่างอยู่ เค้าเลยปาดหลบออกไปได้แบบหวิดพิการแล้วกรู.. เหตุเพราะ 1. ผมไม่ได้ใช้ทางม้าลาย คือข้ามแบบซื่อๆ ฟังเพลงหูอื่อๆ มองขวาว่าง ซ้ายมีบ้าง ก็ข้ามไป หวังว่าจะรอดูซ้ายตอนไปกลางถนนแล้ว(ตรงนั้นไม่มีเกาะกลางถนน) 2. TAXI รสส้ม ดันทะลึ่งเบี่ยงข้ามเลนสวนทางมาอีกฝั่ง (ตรงที่ผมเดินอยู๋นั้นล่ะ..) เพียงหวังจะแซงคันหน้า (ตอนนั้นอีกเลนถนนโล่ง)… ผมกับ TAXI สบตากันเพียงชั่วครู่ แล้วเค้าก็ส่ายหน้าหนีไป ในขณะที่ผมตั้งท่าจะกระโดด เพราะมีสติคิดได้เพียงว่ายังไงถ้าต้องโดนชนก็ขออย่าเอาแข้งไปเลยนะครับ ยังอยากเดินเล่นอยู่ เฮ้อ…รอดมาได้แบบขอไปที พร้อมกับความรู้สึกเบาหวิวที่แข้งซ้าย…
คราวหน้าเวลาข้ามถนนต้องระวังให้มากกว่าเดิม 22 เท่า
ปล. ใช้ทางมาลายหรือสะพานลอยดีที่สุดครับ
¶ – - – - – - – - – -
Original post at http://anone.wordpress.com